| nazwa naukowa i autor: |
Juglans ailanthifolia Carrière. |
| odmiana: |
|
| rodzina: | Juglandaceae |
cechy  |
wymagania |
wysokość x szerokość
wzrost
płeć | 20 x 15 m.
#N/B
 |
strefa klimatyczna:
| Usda 4-8
 |
| zalety | wiatr | |
ocena jadalności
(0=niejadalne-5=pyszne) | 4 |
wilgoć:
struktura gleby: | 
    |
ocena właściwości leczniczych
(0=żadne-5=bardzo dobre) | 1 |
żyżność gleby:
odczyn gleby: |
   |
| dalsze korzyści: | |
stanowisko: |  |
| wady | Miejsce rośliny w ogrodzie |
Znane ryzyka:
Nie ma znanych ryzyków | |
bindaż - alejka
- sad orzechów
razem 5 szt. |
| miesiące kiedy roślina ma: liście (?) |
I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII |
kwiaty  |
| | | | |  | | | | | | |
| dojrzałe owoce |
| | | | | | | |  | | | |
Źródła:
Większość danych w rubryce Opis i cechy pochodzi z portalu Plants For A Future (PFAF) Chris Marsh (Secretary), 9 Priory Park Road, Dawlish, Devon EX7 9LX.
 Gdzie to możliwe, prezentowano własne obserwacje.
W przypadkach kiedy nie ma własnych doświadczeń (niedawno sadzone rośliny) ani danych z PFAF, sięgano po następujące źródła:
 Strona niderlandzkiej szkółki Halesia.
 Portal Atlas-roślin.pl, autorstwa Marka Snowarskiego.
(?) oznacza brak rzetelnych danych.
Ikonki oraz pomysł na grafikę: dawny portal Internetowa Baza Roślin - IBRO (domena wygasła w 2017 r.)
Informacja od dostawcy: Matysiak
Jedna z ciekawszych i bardzo rzadkich odmian orzecha.
Szybko rosnące drzewo średniej wielkości, z rozłożystą koroną. Bardzo plenne.
W polskich warunkach dorasta do 7-10 m wysokości.
Niezwykłość tej odmiany orzecha polega na tym, iż owoce, podobne średnicą do orzecha włoskiego ok. 3-4 cm średnicy, ma rozmieszczone nie pojedynczo, lecz w jednym gronie, a gron potrafi być sporo na jednym drzewie.
Owoce są w pęczkach po 3-12 szt., przeważnie 8, nieraz zdarza się także 16 szt! Orzechy są jadalne, bardzo smaczne.
Pień drzewa jest smukły, pokryty szarą, płytko bruzdowaną korą.
Najbardziej egzotycznym i dekoracyjnym elementem tego gatunku są liście. Liście są one ogromne, mogą osiągać nawet 1 m długości! Złożone są zwykle z kilkunastu listków o podłużnym kształcie, z wierzchu jasnozielonych i delikatnie owłosionych, natomiast od spodu bardzo gęsto owłosionych, bardzo jasnych. Ciekawe są również ogonki liściowe, które pokryte są lepkim czerwonym kutnerem.
CIEKAWOSTKA: Liście orzecha oraz owoce wydzielają bardzo mocny, miły dla nosa orzechowo - leśny zapach.Pokrój: rozłożysty
Owoce: dojrzewają pod koniec sierpnia i wówczas opadają. Zebrane są zazwyczaj w gęste kłosy składające się nawet z kilkudziesięciu sztuk! Są nieduże, jednak bardzo smaczne. Orzech ten nie ma szczególnych wymagań względem uprawy.
Wymagania słoneczne: do półcienia, na słońce
Zastosowanie: aleje i szpalery, rosnące pojedynczo (soliter)
Styl ogrodu: ogrody miejskie, ogrody podmiejskie, ogrody nieregularne (swobodne), ogrody nowoczesne
PH gleby: lekko kwaśne: pH 6,1 – 6,7, obojętne: pH 6,8 – 7,0, lekko zasadowe: pH 7,0 – 7,2, zasadowe: pH > 7,2
Tempo wzrostu: szybkie
Zapotrzebowanie na wodę: średnie
Wymagania słoneczne: pełne słońce, półcień
Walory ozdobne: ciekawy pokrój, dekoracyjne owoce, dekoracyjne liście, ozdobne kwiaty, ozdobne pędy, przebarwiają się jesienią
|
|
|
2024Pięć sadzonek otrzymano dnia 21-V-2024 r. od firmy Matysiak.
Drzewka zostały posadzone w sadzie orzechowym; cztery jako część alejki, a jedno na południe od niej. Przyjęły się. |